ScreenHunter_05 Nov. 30 23.05

ΕΠΙΔΕΡΜΟΕΙΔΕΣ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΚΤΟΥ

ΚΑΡΚΙΝΟΣ  ΤΟΥ ΠΡΩΚΤΟΥ

Η πλειονότητα των νεοπλασμάτων του πρωκτού αφορά τα νεοπλάσματα απο πλακώδες επιθήλιο και πολύ λιγότερο αδενοκαρκινώματα,μελανώματα ή βασικοκυτταρικά νεοπλάσματα.

Η θεραπεία των νεοπλασμάτων αυτών τα τελευταία 25 χρόνια έχει υποστεί ριζική αλλαγή και ενώ παλαιότερα η χειρουργική θεραπεία ήταν η πρώτη επιλογή,σήμερα ο συνδιασμός χημειοθεραπείας και ακτινοβολίας σαν πρώτη και μοναδική μορφή θεραπείας έχει επιφέρει σημαντική βελτίωση στα ποσοστά επιβίωσης(μέχρι και 80% στη πενταετή επιβίωση).

Η χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις αποτυχίας της χημειοακτινιθεραπείας(μη ανταπόκρισης) ή υποτροπής του όγκου.Ο χειρουργός βέβαια είναι αυτός που διαγιγνώσκει τη νόσο και κατευθείνει την αντιμετώπισή της.

ΕΠΙΔΕΡΜΟΕΙΔΕΣ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΚΤΟΥ

Η μορφή αυτή του νεοπλάσματος του πρωκτού έχει διπλασιαστεί τα τελευταία 20 χρόνια λόγω της πολύ ισχυρής συσχέτισής του με ιούς ιδιαίτερα όταν συνυπάρχει ο ιός HIV.Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ παλαιότερα οι γυναίκες ήταν οι περισσότεροι ασθενείς(ηλικιωμένες κυρίως και σε αναλογία 2:1) σήμερα οι περισσότεροι ασθενείς είναι ομοφυλόφυλλοι άνδρες.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

Ο ιός HPV αποτελεί τη κύρια αιτία της νόσου και είναι εντυπωσιακή η ομοιότητα της νόσου τόσο στην αιτία όσο και στον τρόπο μετάδοσης, με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.Σχετικά με τα οξυτενή κονδυλώματα,υπεύθυνοι είναι οι υπότυποι HPV6 και 11 ,ενώ για για τον καρκίνο του πρωκτού και ιδιαίτερα για τις πρόδρομες μορφές του(ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία) υπεύθυνοι είναι οι υπότυποι HPV16και18.

Η ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία του καρκίνου του πρωκτού διακρίνεται σε δύο κατηγορίες:α)χαμηλού βαθμού(low grade-LSIL)και β)υψηλού βαθμού(hight grade- HSIL).Είναι φανερό ότι η παρατεταμένη λοίμωξη από τον HPV προκαλεί κυτταρική ατυπία που με τη σειρά της οδηγεί σε νεοπλασματική εξαλλαγή. Επίσης η ταυτόχρονη οροθετικότητα με HIV αυξάνει κατά πολύ την πιθανότητα ανάπτυξης καρκινώματος από πλακώδες επιθήλιο,κάτι που εξηγεί τα μεγάλα ποσοστά της νόσου σε ομοφυλόφυλλους άνδρες.Η λοίμωξη από τον HPV προφανώς συμπεριφέρεται σαν μια ευκαιριακή λοίμωξη,ιδιαίτερα στους ασθενείς που νοσούν από AIDS,οι οποίοι όπως είναι γνωστό παρουσιάζουν έκπτωση της κυτταρικής ανοσίας.

Άλλοι παράγοντες κινδύνου για τη νόσο αποτελούν το κάπνισμα καθώς και χρόνια φλεγμονώδης αντίδραση στη περιοχή του πρωκτού όπως μπορεί να συμβεί μετά από χρονία αιμορροιδοπάθεια, ιδιαίτερα 4ου βαθμού,χρονία ραγάδα δακτυλίου,συρίγγιο πρωκτού(ιδιαίτερα σε χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου).

Μεγάλη σημασία για την αντιμετώπιση της νόσου έχει η εγκαιρη διάγνωση αυτής και κυρίως η υψηλού βαθμού ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία.Τελευταία εφαρμόζονται μέθοδοι που από χρόνια εφαρμόζονται στη έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.Έτσι η λήψη κυτταρικού επιχρίσματος και εξέταση αυτού(pap test) εφαρμόζεται και στο καρκίνο του πρωκτού,περισσότερο σε άτομα υψηλού κινδύνου.Μία άλλη μέθοδος,με ιδιαίτερα υποσχόμενα αποτελέσματα είναι η πρωκτοσκόπηση υψηλής ευκρίνειας,όπου με κατάλληλη χρώση της μεταβατικής ζώνης του πρωκτού,αλλά και μεγένθυνση έως και 25% γίνεται αναγνώριση της περιοχής όπου μπορεί να υπάρχει υψηλού βαθμού ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία και στον ίδιο χρόνο καυτηριάζεται.Ο τρόπος αυτός της αντιμετώπισης θεωρείται αρκετός καθώς έχει αποδειχθεί ότι ο σχετικός κίνδυνος, η υψηλού βαθμού ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία να μετατραπεί σε καρκίνο είναι περίπου 1% το χρόνο.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ

Το κύριο σύμπτωμα της νόσου είναι η απώλεια αίματος από το ορθό,που μπορεί να συνδιάζεται με τεινεσμό,πόνο και κνησμό στη πεεριοχή.Πολλές φορές τα συμπτώματα λαμβάνονται λανθασμένα σαν αιμορροιδοπάθεια και χάνεται πολύτιμος χρόνος στην αντιμετώπιση.

Η δακτυλική εξέταση είναι απαραίτητη καθώς και η πρωκτοσκόπηση με τη λήψη βιοψιών.Ταυτόχρονα ελέγχονται οι βουβωνικές χώρες για παρουσία πιθανώς βουβωνικών λεμφαδένων.Επίσης σημαντική είναι η εξέταση με ενδοορθικό υπερηχογράφημα όπου διαπιστώνεται το βάθος της νόσου και η διήθηση ή όχι των σφιγκτήρων.

Τέλος ο έλεγχος συμπληρώνεται με αξονική τομογραφία άνω-κάτω κοιλίας καθώς και θώρακος αν υπάρχου στοιχεία από τον αδρό ακτινολογικό έλεγχο.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

Η αντιμετώπιση του επιδερμοειδούς νεοπλάσματος του πρωκτού αποτελεί μια επανάσταση  του συνδιασμού χημειο και ακτινοθεραπείας,όπως προτάθηκε για πρώτη φορά το 1972 από το Nigro,o οποίος διαπίστωσε μετά από τη χορήγηση των σχημάτων αυτών προεγχειρητικά, πλήρη εξάλειψη της νόσου στα εγχειρητικά παρασκεύασματα.Έτσι αρχικά προτάθηκε ο συνδιασμός φλουροουρακίλης και μυτομισίνης c μαζί με ακτινοβολία της πυέλου με θεαματικά αποτελέσματα.Σήμερα νέοι συνδιασμοί φαρμάκων όπως cis πλατίνη και μυτομισίνη έχουν μειώσει αρκετά τις ανεπιθύμητες ενέργειες όπως διάρροιες,κνησμό του δακτυλίου πρωκτίτιδα κλπ.Η χειρουργική αντιμετώπιση εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις μη ανταπόκρισης της συντηρητικής αγωγής ή σε υποτροπή της νόσου.Ακόμη όμως και σε υποτροπή της νόσου η πενταετής επιβίωση φθάνει και το 50%.

Παρακάτω φαίνεται η υπερηχογραφική επιβεβαίωση της υποστροφής της νόσου μετά την συντηρητική αντιμετώπιση στον ασθενή με το προηγούμενο παθολογικό υπερηχοτομογράφημα.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *